zaterdag 4 maart 2017

Weesp - Fort Uitermeer (12 km)

Gelopen met Jan op 3 maart 2017 (deel van deze route)

Het valt niks tegen met het weer. Wel met de aanrijroute. Een paal blokkeert de weg en gaat pas om 10.00 naar beneden, om sluipverkeer van de A1 te vermijden.. Auto 1 staat nu bij Fort Uitermeer. Met auto 2 naar P&R Weesp. Maar lopen door het station kan niet met de OVpoortjes als je onvoldoende saldo hebt op de OV chipkaart. Maar we komen er wel!
Sanitaire stop bij Café het Helletje (!) en dan Weesp in en uit. Ik liep hier al met het Trekvogelpad. Langs woonboten en meest vervallen boerderijtjes.

Dan weilanden door. Wel met zicht op de A1. De modder is best heftig, dus soms hoppen van pol naar pol. Dit hoort bij natuurgebied het Naardermeer. We zien ook nog kans te verdwalen want ineens zijn de roodwitte bordjes witte bordjes geworden. Maar we klauteren over een hek terwijl er een trein voorbij dendert en komen precies uit war ze wijn moeten. Meevaller is dat het paviljoen bij fort Uitermeer geopend is. Naast een gevulde boekenkast besluiten we de nog net droge wandeling met een drankje.










 



Dalfsen- Den Ham (22 km)

Gelopen op woensdag 1 maart 2017 met Emmeke (route)

Wakker van de wekker en getik van regendruppels op het raam. Geheel tegen onze gewoonte in rekken we de tijd rondom het ontbijt. Buienradar vertelt ons dat het vanaf half 10 droog is. Dus stappen we eens een keertje niet om 08.00 uur het hotel uit, maar doen een extra bietensap.

Langs de mooie jeep (?) van Mooirivier verlaten we met vochtige schoenen deze prachtige plek. We kruisen de N340 drie maal en slingeren door verlaten bossen. Nog geen eekhoorntjes, maar die denken we er wel bij. We wisten wel dat het hier mooi was, maar zó mooi! We lopen pal langs de Vecht over een paar stapstenen. Ik graag een mailtje binnen dat ik ben verzekerd van deelname aan de Vierdaagse. Emmeke weet inmiddels ook dat ze mee mag doen, dus de tips van Don Braat nemen we nog een keer stevig door.

Bij een bankje met uitzicht (in de rug) op een ooievaarsnest en wijnboerderij nemen we een stop. Daarna nog weer een korte stop op een boomstam bij een huis met blauwpaarse krokusjes. De wolken schuiven opzij, en het wordt blauw aan de hemel!

De buitenwijken van Ommen zijn minder interessant. Maar zonder gedwaal komen we in het centrum van Ommen dat bol staat van de kerken. Bij Guust Flater strijken we neer. Dit keer geen pannenkoek. Na de lunch zetten we koers richting Den Ham en kruisten daarbij het Maarten van Rossumpad en het Pieterpad. Achter station Ommen raken we het spoor bijster, maar we pikken het bij De Blokhut weer op. Opvallend veel klimbossen in deze omgeving trouwens, voor delinquente jongeren?

Bij kasteel Eerde houden we het voor gezien. Begin april onze volgende tweedaagse. We zijn al over de helft van het Overijssels Havezathepad.









 




dinsdag 28 februari 2017

Zwolle- Dalfsen (26 km)

Gelopen op dinsdag 28 februari 2017 met Emmeke (route en deel van deze route)

We gaan het Overijssels Havezathepad weer op met een tweedaagse. De overnachtong in het klooster in Dalfsen mocht niet lukken. nu hebben we geboekt bij hotel Mooirivier, ten oosten van Dalfsen. Wat kilometers meer, daarom vertrekken we op tijd.
Een treffen op een station is een genoegen sinds er piano's staan. Nu speelt een kleuter op haar allerbest: "Sorry Boef, jij blijft thuis, jij moet passen op het huis".
De bus naar Berkum is er binnen twintig minuten. Langs de Campherbeeklaan, even zwaaien naar de peuterspeelzaal,  en dan pakken we de route weer op.

We zitten gelijk in de natuur. De bomen zijn nog kaal, de eerste katjes verschijnen. Her en der een plukje sneeuwklokjes. Maar vooral: modder. Dat wordt er niet beter op wanneer het begint te spatten. De poncho's gaan aan en daar glibberen we door de moddersporen rondom de Wijthmenerplas, waar baasjes roepen dat hun hond moet komen, en waar pitbulls niet luisteren naar hun baasjes. Wij vinden dit niet leuk. Het verlaten golfterrein met gesloten wc's heeft een troosteloze aanblik. We verkneukelen ons daarom op een warme kop koffie met wat lekkers bij Truckerscafé (Wie is) De Mol. Zes andere dames hebben hier ook hun heil gezocht. We nemen een lange pauze, een tweede bakkie en beslutien de route ietjes in te korten door niet de lus langs havezathe Soeslo te nemen.  We zien nog genoeg havezathes vandaag en morgen: de Horte, den Berg, Arendshorst, het Laer en  Kasteel Eerde. Vraag ons niet met foto's welke welke is, daarvoor stappen we te hard door. Mooi zijn ze wel!

We vinden dit een mooi stuk Nederland omdat bossen en boerderijen/weilanden elkaar zo afwisselen. De daken zijn rietgedekt, wat we ook al zo veel zagen in de Weerribben. Wat ganzen hier, een ezeltje daar, een hooiberg en wat kruiwagens: onthaasten is hier niet moeilijk.
De volgende stop is op station Dalfsen. Wat een gezellige plek om rustig thee te drinken met uitzicht op de Arriva-treintjes. Ondertussen behandelen we een scheenbeenblessure, maar dat mag de pret niet drukken.
De laatste 10 kilometer van vandaag liep ik al eerder, maar omdat het toen een heel ander seizoen was herken ik er nauwelijks iets van. Bij Hessum nemen we de short-cut en koersen af op de Vecht. Via een naargeestige camping vol meuk komen we bij onze prachtige eindbestemming: Mooirivier.
We durven er haast niet naar binnen met onze modder-outfit.

Heerlijk gegeten (na een changer  met hakjes uit de rugzak) en ongeneerd TV SBS6 gekeken: Zijn de duurzame ondernemers en ouders van dochter Lelie woonachtig op de camping naast ons??

 




 








 

zondag 19 februari 2017

Delft- Schiedam (20 km)

Gelopen op zaterdag 18 februari 2017 met Emmeke  (route)

We lopen het Groene Hartpad in omgekeerde richting. Vandaag gaan we niet Delft centrum in, maar lopen het stadje uit richting zuiden. De gracht hier is net Leiden. Vanwege de mist is het (extra) moeilijk te oriënteren. Als er in een park dan ook nog loslopende pitbulls zijn, is het dus niet meer dan normaal dat we in het park verdwalen en even later ongemerkt weer bij ons beginpunt staan.

Koud is het niet, de handschoenen kunnen weer uit. Als we voorbij Den Hoorn (dank u wel, kapper, dat u een toilet heeft) zijn wordt het pas echt mooi. Rietpluimen, zwanen, knotwilgen, sneeuwklokjes, ganzen, een valkje, het lijkt het Overijssels Havezatenpad wel. Na twee uur doorstappen pauzeren we bij een metalen picknicktafel. Vitaminedrankje en stroopwafel erin en daar gaan we weer. Hmmm, de dop van mijn flesje gaat niet meer dicht.

De A4 over, waar niet veel verkeer rijdt. Door de mist hoor je de auto's al helemaal niet. Schipluiden houden we aan onze rechterhand. Hier liep ik al eerder met Annemieke het Grote Rivierenpad. Er zit een steentje in mijn schoen. Ik buk en daar druipt het vitaminedrankje uit mijn fles over mijn broek. Jakkie.

Het stuk langs de vaart is geweeeeldig mooi. We lopen op een dijk. Zou het uitzicht ook mooi zijn als het helder weer was, of zouden we dan de flats van Vlaardingen al veel eerder hebben gezien?  Roeiers met houten spanen, een trekpontje dat wij helaas niet hoven te nemen, de tijd heeft hier stil gestaan. Bij Vlietzicht lijkt de tijd ook stil te staan wanneer we onze bestelling hebben gedaan bij de tattoo-vrouw..Gelukkig hebben we mooi uitzicht, er staat een boom voor het raam. Even contact maken met de afdeling Houten, die ook geniet van de hobby-zaterdag.

Een broodje met Noorse zalm en een gebakje met slagroom verder, gaan we weer in de benen. Nu is het nog maar 5 kilometer naar ons eindpunt: halte Harreweg in Schiedam. Nogmaals de A4 over en met modderpoten gaan we de tram in. Onze cooling-down is een tram- en metrotrip via Rotterdam naar Leidschenveen. Daar doe ik om 16.30 uur nog een ommetje om de vaart. Nu wel handschoenen mee...








Dag fuut