dinsdag 22 augustus 2017

Garderen - Elspeet (12 km)

Gelopen op dinsdag 22 augustus 2017 (route)

Vandaag ben ik chauffeur naar wellnesscentrum De Zwaluwhoeve in Hierden. Ik zet de twee passagiers hier om 10.15 uur uit de auto en rijd door naar bushalte Vierhoutenseweg in Elspeeet. Snel parkeren en daar komt de bus al. Een grote bus, met maar twee passagiers: een andere wandelaarster en ik. We stappen beiden uit op de Bakkerstraat in Garderen. Daarna verlies ik haar uit het oog, want ik strijk neer op het terras van De Bonte Koe. Eerst maar eens koffie. Om me heen veel recreatieve fietsers. De bloeiende hei is een grote trekker.

Ik heb tot eind van de middag voor maar 12 km, dus ik maak dit keer extra veel stops. Rustig op bankjes zitten, beetje lezen en foto's maken. Het is niet verkeerd. Het wandelpad loopt dwars over de hei via een smal paadje. Ik ben de enige wandelaar. Alleen op fietspaden kom ik hordes mensen tegen. Ook hoor ik hordes bijen zoemen, best gezellig geluid. Het paarse veld is adembenemend mooi. De markering is erg goed aangegeven, dus dat loopt extra fijn. Fijn zo te mijmeren op de hei. En dat is binnenrijm ;-)

In Elspeet een ijsje op een vol terras en rustig aan terugrijden naar De Zwaluwhoeve. Ik heb zelfs nog even tijd voor een ommetje Harderwijk. Ik krijg gelijk zin om het Zuiderzeepad te gaan lopen. De nieuwe gids heb ik al in huis. Maar eerst ben ik nog bezig met het Groene Hartpad, Het Overijssels Havezatepad, het Brabants Vennenpad en het Floris V pad. Hahaha, dat zijn mijn wellnesscentra.


















woensdag 16 augustus 2017

Luyksgestel- Valkenswaard (29 km)

Gelopen op maandag 14 augustus 2017 met Wietske (route en een stukje van deze route)



Alweer vijf maanden geleden dat we op dit Streekpad liepen. Niet dat we ondertussen niet gewandeld hebben (zie deze blog over de Vierdaagse), maar toch...hoog tijd om het Brabants Vennenpad weer op te gaan. Het is in ons geheugen ver weg gezakt. We herkennen Luyksgestel niet meer.
Kan ook aan het tijdstip liggen, want we hebben erg vroeg afgesproken. Maar de Plus is al open, en daar is koffie te krijgen.

Bij Luyksgestel verlaten we de bebouwde kom. Ons wandelpad is hier afgegraven, maar we ploeteren door het zand. Vervolgens komen we de eerste uren geen huis of bebouwing tegen. Bijna alles is onverhard, tenzij het een stuk fietspad is. Veel loofbomen, en af en toe wat dennenbomen. Enkele zomerpaddenstoelen.  En het mooie van deze etappe is ook nog dat we een stuk door België wandelen en twee grenspalen passeren. Gefietst wordt er ook in dit grensgebied, maar gelukkig loopt onze route nauwelijks over fietspaden.

In het gidsje staat een groot paars heidegebied in getekend. In de praktijk is dit minder paars. Hoewel we in het goede seizoen op pad zijn, blijkt dit gebied niet te worden begraasd. Het gras overwoekert de heide. Een enkel heideplantje gaat natuurlijk wel op de foto. In de categorie fauna spotten we twee maal een laagvliegende roofvogel, maar een foto daarvan lukt niet. Wat scheren ze toch sierlijk en ogenschijnlijk langzaam langs de bosrand!

De bankjes zijn de eerste 20 km dun bezaaid. Maar met wat focussen verschijnt er eentje. de uitgebreidere stop doen we in het dorp Borkel. Hier wordt druk gekanoed over de Dommel. Het lijkt wel landelijke familiedag. Mensen zitten met hun tonnetje op het terras. De klok van de grote kerk in de Dorpsstraat slaat twee wanneer we weer verder wandelen de natuur in, weer weg van de bebouwing. Langs Klottevennetjes en over vlonders! Bij een picknickbank gaan we voor het Snickermoment. We zitten nu op ongeveer 23 km.

Pas bij Valkenswaard wordt het lelijk: een woonwijk in. Om uit te komen op de Markt vol terrassen, voor een afsluitend colaatje. Het is een prachtig wandelgebied geweest vandaag. We zijn we blij dat we de verst weg gelegen etappes hebben gedaan. De volgende etappes sluiten beter aan op OV. Is onze inschatting...













zaterdag 22 juli 2017

Nijmeegse Vierdaagse (160 km)

Gelopen van 18 t/m 21 juli 2017 met Wietske en Emmeke

Voor het eerst dan toch de 40 km! Zo vaak uitgeloot, dat ik nu mee mag doen.
Niet voor de (ook eervolle) begeleidersmedaille, maar voor het echte Vierdaags Kruisje.

Foto's volgen.
Wat een week. Niet te beschrijven. De tijd staat stil, weg het wereldnieuws: gewoon een week bezig met de Vierdaagse. Het huis vol logees, vroeg de fiets op naar de start, en meegaan met de vriendelijke massa. De hitte, de blaren, de onverwachte ontmoetingen, de afsluitende karakterkilometers.....
Je moet er bij zijn om het mee te krijgen.


donderdag 13 juli 2017

Amsterdam Amstel- Weesp (17 km)

Gelopen met Jan op vrijdag 7 juli 2017 (route)

De wandeling begint bij de vertrouwde muurschildering op Amstel Station. Maar direct bij de achteruitgang laten we ons verrassen door wat hier allemaal veranderd is. De HvA in een kolos van een gebouw, een hippe lunchtent aan de Amstel,...en verderop wordt onze verbazing nog groter: er wordt gezwommen in het water van de Weespertrekvaart.

Eigenlijk zijn alleen de toren van de Bijlmerbajes een vertrouwd beeld. Want hieromheen is men druk bezig de buurt te transformeren. Moderne architectuur woningen met serre op het dak, een knalblauwe woning met wenteltrap buitenlangs... Een week na onze wandeling verschijnt hierover een artikel in het Parool: "Dit gumt het unheimische karakter van dat stuk land voor goed uit".

De eerste helft van de wandeling is makkelijk: gewoon het water volgen. Maar wanneer we de parken bij de Gaasperplas ingaan, raken we het spoor bijster. We lopen een paar keer op en neer en besluiten dan onze eigen route maar te volgen, want de roodwitjes van ofwel Floris V ofwel het Trekvogelpad staan op plekken die niet kloppen met de kaartjes in de gids. Maakt niks uit. We spotten wel even mooi een broeihoop en een kunstuiting en veel roze prullenbakken.

Ook nog onverwachte horeca op de route: we zitten op het terras bij The Colour Kitchen.
Daarna is het weer flink zoeken want er wordt aan bruggen gewerkt bij Driemond. Het helpt ook niet dat ik denk de weg te weten, omdat ik hier eerder gewandeld heb.. We zien de molen van Weesp dus nu opeens vanaf de overkant van de Weesper Trekvaart. We sluiten af met een drankje op een terras in Weesp.  Jan gaat door naar zijn hier al geparkeerde auto. Ik ga nog even een rondje winkelen in Weesp. Morgen een verjaardag;-)













vrijdag 30 juni 2017

Diepenheim - Delden (33 km)

Gelopen met Emmeke op woensdag 28 juni 2017 (deel van deze route en deze route)

Met de geluidsopname van de pastoor uit Balestrand nog in de oren staan we op. B&B eigenaar Paul is voor ons vroeg opgestaan om eitjes te koken en poffertjes te bakken. Met een vijfdelig couvert ontbijten, dat heb ik nog niet veel vaker gedaan.
We lopen net 200 meter buiten wanneer het begint te plenzen. Direct de poncho's aan en gelukkig loopt de route merendeels door het bos. Twee hazen staan op hun achterpoten in het veld. Van kasteel Warmelo zien we alleen de oprijlaan achter het hek. Even zwaaien. Wat blijkt Diepenheim een leuke plaats, zeg. Nu om half 9 is alles nog dicht, maar echt wel een plaatsje om nog eens te bezoeken met alle ateliers.
De rest van de route komen we niet meer in de bebouwde kom. Het is een en al geslinger over bospaden. Geweldig mooi traject. Her en der staat een havezathe (zoals Wegdam en Weldam) met mooie tuinen erom heen.
De koffie die we hebben overgegoten in de thermoskan helpt ons uit onze dip. Uitzicht op hooiberg. Het is net even droog. En de rode zitlappen zijn inmiddels goud waard.

We wandelen een stuk langs het Twentekanaal, gaan onder een spoorbrug door en dan boffen we: pannenkoekenrestaurant De Markenrichter is open! Eentje met spek en eentje met kaas graag.
Daar kunnen we weer goed op lopen. We hebben een kort praatje met een stel dat het Overijssels Havezatepad in de andere richting loopt. Zij lopen een week achter elkaar. Zonder bagage..?
Wij lopen inmiddels langs het Kanaal naar Almelo. Hier liepen we met het Marskramerpad ook! Pauze bij een picknicktafel. Ja, elk uur nemen we nu wel een pauze. Maar de spieren en hielsporen houden het nog goed. En met gezang houden we de stemming erin. Een roofvogel vliegt op in het donkere bos.

Het laatste stuk is door het landgoed Twickel. Hier stroomt de Twickelervaart naar de Regge. Bij de watermolen een laatste stop en dan zijn we ineens bij station Delden. De trein naar Zutphen komt er juist aan. In onze poncho's zitten we stinkend tussen de forenzen. De ramen beslaan onmiddellijk.  Veel zandpaden gehad vandaag, dus de wandelschoenen zien er niet uit. Allemaal bijzaak, wij hebben onszelf heerlijk vermaakt.